İkinci Dünya Savaşı USAAF B-24 Liberator Havadaki Radardaki Gelişmelerden Nasıl Yararlandı

Corey

İkinci Dünya Savaşı, ABD'ye müttefiklerine birçok yeni askeri yenilik sağladı. Bunlardan biri SB-24 Liberator'a takılan SCR-717-B havadaki radardı.

Savaş ve Yenilik

Her savaş veya çatışma ile doktrin, taktik ve teknoloji açısından yenilik ve gelişme vardır. II. Dünya Savaşı için elbette durum böyle. Bu savaş sırasında askeri teknoloji konusunda inovasyon ve ilerleme tartışması ciltleri doldurabilir. Bu tartışma elbette radarı kapsayacaktı.

Fotoğraf:ABD Ordusu Sinyal Kolordu | Wikimedia Commons

Radar II. Dünya Savaşı sırasında icat edilmemiş olsa da, askeri başvurular açısından büyük ilerleme gördü. Aslında, radar terimi tarafından oluşturulan bir kısaltmadır.

1940'ta veRVedaDbağlamaANDRBilgi.

Ağustos 1943'e kadar, ABD Ordusu Hava Kuvvetleri, son derece sınıflandırılmış “Wright Projesi” altındaki on konsolide B-24D Liberator's'ı SCR-717-B havadaki radar ile donatmıştı.

Radar kurulduktan sonra, B-24'lere SB-24'ün yeni ataması verildi. Bu devrimci sistem iki kişilik bir mürettebat, bir radyo operatörü ve bir bakım teknisyeni gerektiriyordu. Buna göreRAMdergi, sistemin kendisi aşağıdakilerden oluşuyordu:

“70 mil uzakta ağır bir gemi veya 20 mil uzakta bir denizaltı alabilen 150 kwatt 10 cm radar. Günün diğer birçok radyo/radar ekipmanı gibi, bir dizi ayrı ve ağır kara kutudan oluşuyordu, tam ünitenin toplam ağırlığı… 773 lbs (350 kg) (350 kg) ve uçakların 27.5 volt tedarikinden büyük 100 amps çizdi.

Fotoğraf:ABD Donanması | Wikimedia Commons

Yetenekli bir operatörün elinde, SCR-717-B radarı, bir gece görevi sırasında SB-24'ü bir düşman gemisinin üzerine bulmak ve konumlandırmak için kullanılabilir. Pozisyonda bir kez, yerleşik APQ-5 bilgisayarı, 500 kiloluk bomba dizisinin hassas bir şekilde piyasaya sürülmesi için devreye alındı.

SCR-717-B radarı ve gelişmiş ölümcüllük

SCR-717-B'nin yaptığı en önemli fark, gece takip eden uçakların mürettebatına yeni bir “göz” seti sağlamaktı. Şimdi, hedeflerini kesin doğrulukla bulabilir ve savunma silahlarıyla cevap verme şansları elde etmeden önce hedeflerine kritik hasar verme şansını büyük ölçüde artırabilirler. Buna ek olarak, gece, bir zamanlar düşman askeri güçlerinin arkadaşı, artık gece avlanma rolleri için “Snoopers” lakaplı SB-24 mürettebatına sığınak sağlamaz.

Standart B-24 Liberatör Özellikleri

Teknik Özellikler

Sayısal veriler

Mürettebat

7 ila 10

Uzunluk

67.2 ft

Genişlik

110 ft

Yükseklik

18 ft

Boş ağırlık

36.500 lb.

Maksimum kalkış ağırlığı

51.809 lb.

Maksimum hız

65.001 MPH

Servis tavan

28.002 ft

Operasyonel aralık

2.001 mil

Tırmanış oranı

800 ft/dakika

Standart savunma silahlandırması

10 - Browning M2 .50 kalibreli makineli tüfek

(4) TURLETS - İkiz Tabanca (2) Bel Topçıları

Santral

4 X Pratt & Whitney R-1830-65 1.200 beygir gücü üreten radyal piston motorları. Her motor üç kanatlı bir pervane sürdü.

SB-24 varyantı

Ventral veya göbek tareti, SCR-717-B radar kapsül ile değiştirildi

SB-24 Pasifik'e konuşlandırılır

Daha önce bahsedilen on SB-24 Liberator, Virginia, Hampton'daki Langly Hava Üssü'nden Güney Pasifik'e konuşlandırıldı. Toplam 100 subay ve adam olan seçilmiş mürettebat, Solomon ve Bismark Adaları içinde ve çevresinde Japon ordusunu ve donanmasını meşgul etmekle meşgul olan onüçüncü Hava Kuvvetleri'nin 868. Bombardıman filosuna katıldı.

Gece baskınları varışlarından bu yana hıza devam ederken, dikkate değer ve yıkıcı bir saldırı bu yeni yerleşik radar teknolojisinin değerini gösterdi. Bu saldırı 28-29 Eylül 1943 gecesi gerçekleşti.

Fotoğraf: Ulusal Arşivler

ABD Deniz İstihbarat Grubu, bir Japon ikmal konvoyunun Bougainville Adası'ndan yeni Georga Sound aracılığıyla ve daha sonra Guadalcanal'a bir pasajdan geçeceğini kabul eden Comairsols (Guadalcanal merkezli komuta). Bu konvoy altı muhrip tarafından eşlik edilen bir grup hızlı ulaşımdan oluşuyordu.

Buna göreHistoryNet:

“Yüzbaşı Franklin Te Reynolds ve ekibi SB-24 Coral Prensesi'nde öncü aldı, hedefleri buldu ve konvoyun pozisyonunu, kursunu ve hızını belirledi. Reynolds'un radar operatörü 11 ​​gemiyi tanımladı ve en büyük, bir kargo damarını seçti. Sistem, 1,000 ayak allitesinde gerçekleştirildi. 75 metrelik aralıklarla yer alan altı bombadan oluşan bir dizi, iki doğrudan isabet ve dört yakın ateş verdi.

SB-24'ün saldırı görevlerinin ölümcül sonuçları

II.Dünya Savaşı'nın sona ermesiyle, 868. Bombardıman Filosunun SB-24'leri, onüçüncü Hava Kuvvetleri, toplam 62.000 tondan fazla 119 geminin batmasını oluşturdu. Ayrıca, 322 gemiye daha zarar verdiler.

İlk bakışta, batan gemilerin sayısı büyük görünmektedir, ancak gece avlanması SB-24'lerin birçok mavnadan ve nakliye gemisinin peşinden gittiğini düşündüğümüzde, bu sayının mümkün olandan daha fazla olduğunu düşündüğümüzde. Ayrıca, yok edilen tedarik gemilerinin Japon ordusunu gıda, mühimmat, yedek parçalar ve yakıt gibi hayati malzemelerden mahrum edeceğini düşündüğümüzde, bu uçakların misyonu değerli bir görev gerçekleştirdi.

Fotoğraf: Ulusal Arşivler

Hasarlı gemiler de Japon Donanması ve askeri sanayi üssüne bir yük getirecekti. Çizgiden alınan her gemi, kendi savaş gruplarının veya görev gücünün operasyonel yeteneklerini ve etkinliğini azaltacaktır. Onarım için alındıktan sonra, her gemi onarım için değerli malzemeler, zaman ve emek gerektirir.

SB-24 Liberator, büyük bir yenilik ve varlık

Kişi İkinci Dünya Savaşı'nın bombardıman uçaklarını düşündüğünde, birçoğu için ilk düşünce doğrudan

veya

. B-24 kurtarıcı, özellikle SB-24, bir niş ve Ordu Hava Kuvvetleri'nde deneysel rol doldurduğu için daha düşük bir odağa sahip gibi görünüyor.

Fotoğraf: Ulusal Arşivler

Ayrıca okuyun:

SB-24'ler, Japon Donanması'ndan gecenin güvenliğini çaldıkları için oldukça iyi performans gösterdi. Buna ek olarak, SB-24'ler ayrıca, görsel aralığın ötesindeki düşman uçaklarını veya deniz gemilerini tespit etme ve bunlarla etkileşim kurma yeteneği ile Havadaki radarın geleceğine de işaret etti. SB-24 ve SCR-717-B radarı kesinlikle gelecek şeylerin bir haberciydi.